W Wąchocku 3 maja łączy Konstytucję i dawne prawa miejskie

Tego dnia w Wąchocku nakładają się na siebie dwie ważne opowieści – o święcie państwowym i o własnej miejskiej historii. Jedna prowadzi do uchwalenia Konstytucji, druga do chwili, gdy miejscowość zyskała prawa miejskie. Razem tworzą datę, która ma tu wyraźnie większy ciężar niż zwykły wiosenny dzień wolny.

• Konstytucja, której święto długo nie mogło się przyjąć
• Dla Wąchocka to także rocznica własnego początku

Konstytucja, której święto długo nie mogło się przyjąć

3 maja odwołuje się do jednego z najważniejszych momentów w dziejach Rzeczypospolitej. W 1791 roku Sejm Wielki uchwalił Konstytucję Rzeczypospolitej Obojga Narodów – dokument przełomowy nie tylko w polskiej, lecz także europejskiej historii ustroju. Dla ówczesnych była to próba naprawy państwa i wzmocnienia jego fundamentów.

Los święta narodowego był jednak zawiły. Po raz pierwszy obchodzono je krótko po odzyskaniu niepodległości, później znowu zniknęło z oficjalnego kalendarza. Najpierw przeszkodziła wojna, później realia PRL. Dopiero po 1990 roku 3 maja wrócił jako oficjalne święto państwowe. Dziś ma więc w sobie nie tylko pamięć o konstytucji, ale też o długiej walce o możliwość jej świętowania.

Dla Wąchocka to także rocznica własnego początku

W Wąchocku ta data nabiera jeszcze jednego znaczenia. 3 maja 1454 roku miejscowość otrzymała prawa miejskie. To właśnie ten moment samorząd wskazuje jako jeden z najważniejszych w lokalnej historii, bo wyznacza początek miejskiej tożsamości, która przetrwała przez stulecia.

W efekcie 3 maja nie jest tu wyłącznie dniem państwowej rocznicy. To także przypomnienie, że historia Polski i historia Wąchocka spotykają się w jednym punkcie kalendarza. Dla mieszkańców to podwójny znak pamięci – o kraju i o miejscu, które od wieków ma własne, mocno zakorzenione korzenie.

na podstawie: Urząd Miasta i Gminy Wąchock.